Wyścig w Zolder rozgrywał się pod dyktando Pauwelsa, który ruszył do przodu jeszcze w początkowej fazie wyścigu i który potem rywalizował ze Stybarem i Nysem o zwycięstwo. Pechowo wyścig kończył Nys, lider Pucharu Świata, który jadąc w czołówce, upadł na ostatnim zakręcie i nie liczył się w finałowym sprincie, przez co stracił pozycję na czele klasyfikacji generalnej. W bezpośrednim pojedynku na mecie lepszy okazał się Pauwels, pokonując Stybara, dla którego był to pierwszy od długiego czasu wyścig, który ukończył na podium. Pauwels natomiast wygrał w Zolder drugi raz po zwycięstwie w 2009 roku.

Obrazki z początku rywalizacji przypominały te z poprzednich wyścigów, kiedy to Klaas Vantornout (Sunweb-Revor) zaatakował tuż po starcie i jechał na czele stawki. On, wraz ze Svenem Nysem (Lanbdouwkrediet), odjechali nieznacznie od peletonu na pierwszym okrążeniu, a za ich plecami utworzyła się liczna grupa pościgowa, w której byli m.in. Lars Boom (Rabobank), Steve Chainel (FdJ), Zdenek Stybar (Quick Step), Tom Meeusen (Telenet-Fidea) i Kevin Pauwels (Sunweb Revor). Chainel próbował atakować, gdy czołówka się zeszła, ale czujny Nys nie pozwolił mu na zyskanie przewagi, zabierając ze sobą Stybara i Pauwelsa. Po długim okresie bez deszczu na początku sezonu, dziś kolarze znów ścigali się w błocie, które nie raz dawało o sobie znać, gdy kolarze ślizgali się na zakrętach i zjazdach.
 

Następowały kolejne ataki i Stybar i Nys próbowali odjechać. Przed końcem drugiego okrążenia kolarz Landbouwkrediet i Pauwels zyskali kilkusekundową przewagę nad grupą pościgową.

Najzacieklej gonił Stybar, który kilka razy był blisko dołączenia do rywali, lecz czasem ślizgał się na trasie, i dopiero mocniejsze tempo Booma sprawiło, że dwie grupki połączyły się i na czele jechała piątka – Nys, Pauwels, Boom, Stybar, Wellens.

Na czwartym okrążeniu doszło do decydujących rozstrzygnięć, kiedy Nys , a wykorzystać się starał to Pauwels. Kolarz Sunweb Revor odjechał, zyskując kilkanaście metrów przewagi. Nys zaciekle gonił, mając na plecach Stybara, i udało mu się doskoczyć do lidera. Ta trójka miała na koniec czwartej rundy 15 sekund przewagi nad sześcioosobową grupką pościgową. Sytuacja nie zmieniała się przez kolejne okrążenia, a żaden z kolarzy z czołowej trójki nie był w stanie zerwać rywali z koła i ostatnie okrążenie Nys, Pauwels i Stybar rozpoczynali razem, z bezpieczną przewagą nad grupą pościgową.

Na prowadzeniu jechał Stybar, narzucając mocne tempo, jednak nie mógł zgubić rywali. Gdy wydawało się, że cała trójka dojedzie do mety i między sobą walczyć będzie o zwycięstwo, po raz kolejny dał znać o sobie deszcz i błoto. Na ostatnim zakręcie przed metą upadł Nys i nie liczył się na finiszu. O zwycięstwo walczyli Pauwels i Stybar, a lepszy okazał się ten pierwszy, wygrywając minimalnie. Dzięki temu Pauwels powrócił na fotel lidera Pucharu Świata na dwie edycje przed końcem. Nys, który pozbierał się po upadku, zajął trzecie miejsce, przed Vantornoutem i Meeusenem.

Na 19. miejscu, ze stratą 1.24 do zwycięzcy, zameldował się jedyny Polak w wyścigu, Mariusz Gil (Baboco Revor). W klasyfikacji generalnej Gil zajmuje 15. miejsce.