Ano mają i to dużo, poniżej prezentuję przykład zastosowania komputerów przy budowie rowerów klasy „high-end” firmy Santa Cruz Bicycles.W początku lat dziewięćdziesiątych inżynierowie tej firmy aby przeliczyć umiejscowienie 1 punktu zawieszenia na ramie potrzebowali średnio 90 minut, aby znaleźć ten najlepszy punkt przeliczali od 500 do 1000 pozycji jego umiejscowienia. Dzięki oprogramowaniu firmy PTC skrócono czas przeliczania tegoż punktu do 5 minut, co jest ogromnym skokiem w czasie. Poza położeniem punktów obrotu tylnego wahacza przy budowie ramy przelicza się także wszystko inne.
Niech jako konkretny przykład zastosowania specjalistycznego oprogramowania przy projektowaniu służy rama modelu Heckler – a dokładnie hak tylnego koła. Poniżej pokazane są wyrywki z prac projektowych dotyczących opisywanego elementu.
Wykorzystano oprogramowanie PTC Pro MECHANICA.
Projekt: Joseph Graney – szef działu projektowego Santa Cruz Bicycles.
Wersja pierwotna:
Zdjęcie nr.1 pokazuje wczesny projekt tylnego haka.
Wersja z trzema ściankami wzmacniającymi:
Zdjęcia nr.2 i nr.3 pokazują jak projekt tylnego haka rozwinął się i otrzymał trzy pionowe ścianki które wzmocniły całość elementu.
Zdjęcia od 4 do 8 ukazują zachowanie elementu z trzema dodanymi ściankami pod wpływem różnych wartości działającego obciążenia jak i jego kierunku, oraz
Wersja z czterema ściankami wzmacniającymi:
Zdjęcie nr.9 pokazuje element w którym dodano dodatkową (czwartą) ściankę pomiędzy otworami montażowymi. Zdjęcia od 10 do 13 pokazują działające obciążenia, na wprowadzone niewielkie zmiany tj. przesunięcia otworów montażowych.
Wersja finalna - cztery ścianki wzmacniające, przesunięte otwory montażowe, pogrubiony materiał:
Zdjęcie nr.14 i 15 pokazują docelowy element.
Zdjęcie nr 1.
Zdjęcie nr 2.
Zdjęcie nr 3.
Zdjęcie nr 4: Zdjęcie ukazuje element (hak lewy) z obciążeniem 250 kg działającym poprzecznie oraz 250 kg działającym w płaszczyźnie pionowej z kierunku „od dołu”.
Zdjęcie nr 5: Obciążenia w wartościach i kierunku jak na zdjęciu wyżej – element obrócony.
Zdjęcie nr 6: Zdjęcie pokazuje zachowanie elementu w którym wartość siły działającej poprzecznie obniżono do 85 kg, natomiast siła działająca w płaszczyźnie pionowej wynosi 235 kg.
Zdjęcie nr 7: Zdjęcie pokazuje jak przy niewielkim przesunięciu tj. obniżeniu dolnego otworu montażowego otrzymano większą wytrzymałość w porównaniu ze zdjęciem nr.5 przy takiej samej wartości działających sił.
Zdjęcie nr 8: Opis jak wyżej.
Zdjęcie nr 9: Dodano (czwartą) ściankę pomiędzy otwory montażowe, obciążenie pozostaje niezmienione tj.250 kg w poziomi i pionie (od dołu).
Zdjęcie nr 10: Pokazano rozkład działających sił - od wewnętrznej strony elementu.
Zdjęcie nr 11: Zwiększono nieznacznie rozstaw otworów montażowych. Obciążenia pozostają tj.250 kg w osi pionowej (od dołu) jak i 250 kg w osi poziomej.
Zdjęcie nr 12: Obciążenia j.w.
Zdjęcie nr 13: Wymuszono obciążenie po 250 kg na każdą z trzech wzmocnień (ścianek), przy czym siła działa od wewnątrz. Widać jak zmiana kierunku działającej siły odciążyła obszary wokół otworów montażowych.
Zdjęcie nr 14: Pogrubiono nieznacznie ścianki wokół otworów, oraz wysunięto na zewnątrz dolny otwór montażowy.
Zdjęcie nr 15: Wersja finalna elementu – hak od strony tylnej przerzutki w modelu Sanat Cruz Heckler.
Oczywiście komputery to nie wszystko, bowiem równie ważne oprócz obliczeń są testy gotowych prototypów, które trwają rok i są przeprowadzane na najtrudniejszych trasach przez zawodowych freeridowców oraz w Pucharze Świata prze takie zespoły jak Sun Race, Luna Chix (Alison Dunlap, Marla Streg, Jonny Waddell, Tyler Klassen, Randy Spangler). Dopiero gdy prototyp przejdzie te próbę pomyślnie jest wdrażany do produkcji.
_83446.jpg)
