GdI: Battaglin najszybszy na Oropie

Battaglin, który rok temu odniósł swoje pierwsze w karierze zwycięstwo w Giro d’Italia, dzisiejszy triumf zapewnił sobie na ostatnich pięciu metrach etapu, kiedy to wyprzedził Cataldo. Włoch jeszcze na kilkaset metrów przed metą miał kilkanaście sekund straty do czołowej grupki i wydawało się, że to właśnie ci kolarze walczyć będą o zwycięstwo etapowe na szczycie Oropa. Wchodząc w ostatnich zakręt na 100 metrów przed metą kolarz Bardiani CSF miał jeszcze kilkanaście metrów straty, ale bardzo mocny finisz pozwolił mu wyprzedzić najpierw Pantano, a tuż przed metą Cataldo. Za tą trójką na metę przyjeżdżali kolejni kolarze z ucieczki, natomiast za ich plecami walkę toczyli faworyci wyścigu.

Domenico Pozzovivo (Ag2R La Mundiale) i Nairo Quintana (Movistar) oderwali się od grupy faworytów na trzy kilometry przed metą i wobec braku reakcji rywali, mieli szanse zbudować sporą przewagę na szczycie. Rywale jednak stopniowo zmniejszali straty i na ostatnich 200 metrach pojawili się za plecami tej dwójki. Fabio Aru (Astana) i Rafał Majka (Tinkoff-Saxo) dogonili dwójkę uciekinierów na ostatnich stu metrach, chwilę potem finiszując po sekundy, natomiast kilkanaście sekund dalej zostali dwaj czołowi kolarze klasyfikacji generalnej – Rigoberto Uran (Omega Pharma-Quick Step) i Cadel Evans (BMC Racing Team).

Uran, choć obronił prowadzenie w klasyfikacji generalnej, to jego przewaga nad rywalami spadła do 32 sekund nad Evansem i 1.35 nad Majką. Pozzovivo, który w końcówce nieco jeszcze osłabł, traci teraz 2.11.

Dzisiejszy etap, kończący się wspinaczką pod Oropę miał przynieść walkę najlepszych kolarzy w peletonie tegorocznego Giro d’Italia i być może zmiany w klasyfikacji generalnej wyścigu. Stwarzał też okazję uciekinierom, którzy mogli wykorzystać fakt, że faworyci będą bardziej walczyć między sobą, niż o zwycięstwo etapowe.

164-kilometrowy etap z Aglie do Oropy rozpoczął się tradycyjnie od ataków i już po kilku próbach udało się odjechać bardzo dużej grupie kolarzy. Valerio Agnoli (Astana), Axel Domont (Ag2r La Mondiale), Marco Frapporti i Emanuele Sella (Androni Giocattoli-Venezuela), Enrico Battaglin (Bardiani CSF), Martijn Keizer (Belkin), Manuel Quinziato (BMC Racing Team), Paolo Longo Borghini (Cannondale), Jarlinson Pantano (Team Colombia), Mattia Cattaneo i Jan Polanc (Lampre-Merida), Tim Wellens (Lotto Belisol), Julien Vermote (Omega Pharma-Quick Step), Ivan Santaromita (Orica GreenEdge), Albert Timmer (Giant Shimano), Perrig Quemeneur (Europcar), Dario Cataldo i Edvald Boasson Hagen (Team Sky), Nicolas Roche (Tinkoff-Saxo), Danilo Hondo (Trek Factory Racing) i Yonathan Monsalve (Neri Sottoli-Yellow Fluo) na pierwszej premii górskiej – La Serra (3. kat – 6,3km – 5,2% - na 30,5km) – mieli już trzy minut przewagi nad zasadniczą grupą i w perspektywie cały dzień spędzony na czele etapu.

Po kilkudziesięciu płaskich kilometrach, na których różnica pomiędzy dwiema grupami wzrosła do dziesięciu minut, kolarze rozpoczynali drugą wspinaczkę – Alpe Noveis (1. kat – 9km – 7,9% - na 95km). Szczyt wzniesienia, z którego do mety pozostało jeszcze 70 kilometrów – minęli z przewagą ponad siedmiu minut i po krótkim zjeździe rozpoczynali kolejną wspinaczkę – tym razem pod Bielmonte (2. kat – 12,4km – 5,6% - na 122,4km).

Zarówno uciekinierzy, jak i peleton, początkowo jechali spokojnie, dopiero na 10 kilometrów przed szczytem zaatakowała dwójka kolarzy Europcar – Bjorn Thurau i Pierre Rolland – za którymi pojechał Riccardo Zoidl (Trek Factory Racing). Ich akcja zapoczątkowała kolejne ataki z grupy zasadniczej – w pościg ruszyli Nathan Haas i Ryder Hesjedal (Garmin-Sharp) oraz Gorka Izzagire (Movistar), po kilku kolejnych kilometrach tworząc pięcioosobową grupę pościgową, bez Haasa. W tym samym czasie solowy atak z prowadzącej grupy rozpoczął Roche. Irlandczyk zyskał niewielką przewagę i szczyt Bielmonte mijał z przewagą kilkunastu sekund nad grupką uciekinierów, a na zjeździe został doścignięty. 4.25 traciła grupa z Rollandem i Hesjedalem, 5.15 grupka z kontratakującym Stefano Pirazzim (Bardiani CSF) i 5.50 peleton.

30-kilometrowy zjazd z Bielmonte nie przyniósł większych zmian w czołówce. Dopiero u podnóża podjazdu na atak z czołówki zdecydowali się Quinzato i Timmer i zdobyli kilkunastosekundową przewagę. Gdy już rozpoczęli 11,8-kilometrowy podjazd i ich współpraca układała się dość dobrze, Quinzato musiał stanąć, by wymienić rower, i stracił kontakt z rywalem. Tuż za nim jechała wtedy grupa pościgowa, która szybko wchłonęła kolarza BMC Racing Team, ponad 4 minuty dalej Hesjedal, Rolland, Izzagire i Zoidl i kolejne półtorej minuty dalej grupa lidera, z faworytami wyścigu, która niedługo potem rozpoczynała podjazd pod Oropę.

Już na pierwszych kilometrach podjazdu w grupie faworytów pomocnicy podkręcali tempo. Aktywni byli kolarze Trek Factory Racing, czujnie jechał Rafał Majka (Tinkoff-Saxo), a kilka pozycji dalej Rigoberto Uran (Omega Pharma-Quick Step) i Cadel Evans (BMC Racing Team), ale nie było jeszcze spektakularnych i zdecydowanych ataków faworytów. Timmer, z kolei, na 5 kilometrów przed metą miał 36 przewagi nad grupką pościgową, w której byli  Roche, Wellens, Cataldo i Cataneo i Vermote, a tuż za nimi kolejni kolarze z ucieczki. 3.30 traciła grupa Zoidla, Hesjedala, Rollanda i Izzagire.

Dopiero na 6 kilometrów przed metą tempo zdecydowanie podkręcali kolarze Ag2R La Mondiale i Movistar, mocno uszczuplając grupę faworytów, do zaledwie kilkunastu kolarzy 2 kilometry dalej zaatakował Domenico Pozzovivo (Ag2R La Mondiale), ale błyskawicznie na jego koło siadł Majka, a dalej kolejni kolarze, choć pewne kłopoty miał Evans. Pozzovivo szybko skontrował i jego kolejny atak przetrzymał tylko Nairo Quintana (Movistar). Pozostali rywale oglądali się na siebie, nie chcąc wziąć na siebie ciężaru pogoni.

Dwójce atakujących faworytów szybko z pomocą przyszedł Izzagire, który został po wcześniejszym ataku. Próbował gonić Wilco Kelderman (Belkin), ale długo zawieszony był pomiędzy dwiema grupami, pomiędzy którymi była kilkunastosekundowa różnica.

W tym samym czasie rozgrywała się też walka o zwycięstwo etapowe – do samotnie jadącego Timmera na ponad 2 kilometry przed szczytem dojechali Cataldo i Pantano i kilkaset metrów przejechali razem, ale już na 1900 metrów przed metą zaatakował Cataldo, a potem Pantano, sprawiając spore problemy Holendrowi. Do tej trójki na kilometr przed szczytem dołączył też Polanc i to on prowadził grupkę na ostatnich metrach. Mocniejszego tempa w końcu nie wytrzymał Timmer, a za jego plecami pojawiali się powoli kolejni kolarze z ucieczki. Battaglin dołączył do czołówki na 400 metrów przed metą, gdy tempo narzucal Cataldo. Kolarz Team Sky zabrał ze sobą Pantano i odjechali na kilkanaście metrów, ale wychodząc z ostatniego zakrętu Battaglin rozpoczął mocny finisz, wyprzedzając Pantano na 50 metrów przed metą, i dobijając Cataldo na ostatnich 10 metrach etapu.

Za nimi toczyła się walka faworytów. Swojego ataku i szansy na nadrobienie cennych sekund nie wykorzystali do końca Quintana i Pozzovivo. Na ostatnich prostej za ich plecami pojawili się Fabio Aru (Astana) i Majka, dołączając do dwójki rywali. Na finiszowych metrach Quintana zdołał zyskać kilka sekund, przyjeżdżając na metę przed, Aru, Pozzovivo, Keldermanem i Majką. Uran i Evans stracili do rywali kolejnych kilkanaście sekund.